GFRP donatılar, cam elyafların polimer reçinelerle birleştirilmesiyle üretiliyor. Çelik donatıların aksine korozyona uğramayan malzeme, düşük ağırlığı sayesinde taşıma ve montaj süreçlerini de kolaylaştırıyor. Araştırmalara göre çekme dayanımı geleneksel çelikten daha yüksek seviyelere ulaşabilirken, ağırlığı ise çeliğin yaklaşık dörtte biri kadar olabiliyor. GFRP'nin en büyük avantajı paslanmaması. Deniz suyu, tuz ve kimyasal maddelerin yoğun olduğu bölgelerde çelik donatılar zamanla korozyona uğrayarak betonarme yapılarda çatlak ve dayanım kaybına neden olabiliyor. GFRP ise bu ortamlarda yapısal özelliklerini koruyabildiği için bakım ve onarım ihtiyacını önemli ölçüde azaltabiliyor. Malzeme ayrıca elektrik akımını ve manyetik alanı iletmiyor. Bu özelliği sayesinde hastanelerdeki MR odaları, enerji tesisleri ve elektromanyetik hassasiyet gerektiren yapılarda da kullanılabiliyor. Günümüzde köprüler, otoparklar, limanlar, iskeleler ve endüstriyel tesislerde GFRP kullanımının giderek arttığı belirtiliyor. Bununla birlikte GFRP'nin bazı sınırlamaları da bulunuyor. Malzeme çelik kadar sünek davranmıyor ve yüksek sıcaklıklara karşı aynı performansı göstermiyor. Ayrıca üretim sırasında belirlenen şekli sonradan değiştirilemiyor. Bu nedenle projelerin tasarım aşamasında farklı mühendislik hesaplamaları yapılması gerekiyor. Uzmanlar, GFRP'nin çeliğin tamamen yerini alacak bir malzeme olmaktan ziyade, özellikle korozyon riskinin yüksek olduğu yapılarda daha uzun ömürlü ve ekonomik bir alternatif sunduğunu ifade ediyor. İlk yatırım maliyeti bazı projelerde çelikten yüksek olsa da, paslanmaması sayesinde uzun yıllar bakım ve onarım masraflarını azaltabiliyor. Bu nedenle mühendisler, özellikle uzun hizmet ömrü hedeflenen altyapı projelerinde GFRP kullanımının önümüzdeki yıllarda daha da yaygınlaşmasını bekliyor.